خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوست دارم که مرا در بر خود بنشانیشیشه را آن طرف دیگر خود بنشانی
۲
هرکه نزدیک‌تر از من بتو زو رشک برمشیشه را بایدت آنسوتر خود بنشانی
۳
زینطرف جام دهی زانطرفم بوس و لبمدر میان لب جان‌پرور خود بنشانی
۴
چهره گلگون کنی از جام و ز رشک آتش رازار و افسرده به خاکستر خود بنشانی
صفحهٔ ۱ از ۳