خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رند مستی که گرد ما گرددگر گدائیست پادشا گردد
۲
هرکه با جام می بود همدمکی ز همدم دمی جدا گردد
۳
خوش امینی بود که همچون مامحرم راز کبریا گردد
۴
به یقین هر که خویش بشناسدعارف حضرت خدا گردد
صفحهٔ ۱ از ۴