خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رندان باده نوش که با جام همدندواقف ز سِر عالم و از حال آدمند
۲
حقند اگر چه خلق نمایند خلق رابحرند اگر چه در نظر ما چو شبنمند
۳
دانندگان حضرت ذات و به ذات اوآئینهٔ صفات خدا و اسم اعظمند
۴
بیشند از ملایک و پیشند از همهگرچه کمند در خود و از هر یکی کمند
صفحهٔ ۱ از ۴