خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عارفی کو بُود ز آل عباخواه گو خرقه پوش و خواه قبا
۲
جان معنی طلب نه صورت تنتن بی جان چه می کند دانا
۳
باده می نوش و جام را می بینتا تن و جان تو بود زیبا
۴
گرچه حق ظاهر است کی بینددیدهٔ دردمند نابینا
صفحهٔ ۱ از ۳