خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مجلس خاص او است حضرت ماالصلا هر که عاشق است صلا
۲
در خرابات خلوتی داریمبه از این در جهان که دارد جا
۳
عاشق و مست و رند و او باشیمزاهدی از کجا و ما ز کجا
۴
مدتی شد که بیخودیم ز عشقبا خدائیم با خدا به خدا
صفحهٔ ۱ از ۲