خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالمی غرقند در سیلاب ماتشنگان دانند قدر آب ما
۲
آفتابی رو نماید روشن استزاهدی از کجا و ما ز کجا
۳
خوش خیالی می‌نماید روز و شببا خدائیم با خدا به خدا
۴
حکم میخانه به ما بخشیده استگرچه هستیم مبتلای بلا
صفحهٔ ۱ از ۲