خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم ما شد به نور او بینانظری کن به نور او در ما
۲
آب این چشمه می رود هر سولاجرم سو به سو بُود دریا
۳
غرق بحریم و آب می‌جوئیمما طلبکار او و او با ما
۴
دردمندیم و دلخوشیم از آندرد عشق است و جان بود دردا
صفحهٔ ۱ از ۲