خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عین دریائیم و دریا عین مانیست ما را ابتدا و انتها
۲
بر در میخانه مست افتاده ایمخانهٔ ما خوشتر از هر دو سرا
۳
بینوایان خوش نوائی یافتندبینوا شو گر همی خوانی نوا
۴
گفتهٔ مستانهٔ ما را بخوانعاشقانه خوش سرودی می سرا
صفحهٔ ۱ از ۲