خلوتی با شاه نعمتالله ولی
شمارهٔ ۱۶
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو را دردیست رو درمان بجوور تو را سرّیست با مرشد بگو
۲
گر نداری مرشدی جویاش باشچون بدیدی گرد ِ خاک ِ پاش باش
۳
دامن او را بگیر و بنده شووانگهی در بندگی پاینده شو
۴
هرچه فرماید مکن بر وی مزیدتا مریدی گردی و چون بایزید
صفحهٔ ۱ از ۲