خلوتی با شاه نعمتالله ولی
شمارهٔ ۱۷
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به هستی آئی اینجا نیستیکوش تا در راه هستی نیستی
۲
نیستی و دم ز هستی می زنیاز منی بگذر اگر یار منی
۳
ملک توحید از دوئی بر هم مزناز دوئی در حضرت او دم مزن
۴
اعتباری باشد این ما و توئیاعتباری خود ندارد این دوئی
صفحهٔ ۱ از ۳