خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دل من گشت عشق نیکوان فرمان‌روااشک سرخ من دلیل و رنگ زرد من گوا
۲
نیستی رنگم چنین و نیستی اشکم چنانگر بر این دل نیستی عشق بتان فرمانروا
۳
تا شدم با مهر آن نامهربان دلبر، قرینتا شدم با عشق آن ناپارسا یار آشنا
۴
مهربان بودم، به جان خود شدم نامهربانپارسا بودم، به کار دین شدم ناپارسا
صفحهٔ ۱ از ۳