خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز روی تو کافروخته گردد ز می نابآتش که شنیده است که روشن شود از آب
۲
شنگرف دو رخسار تو آمیخته با سیمسیم تو ز دو دیده‌ام انگیخته سیماب
۳
سیماب اگرم بارد به رخ عجبی نیستسیماب روان شیفته باشد به زر ناب
۴
دو چشم و جبین تو در آن زلف چه باشد؟دو نرگس نو ساخته اندر شب مهتاب
صفحهٔ ۱ از ۳