خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا بهارا خوشّا مِیا خوشا چمناخوشا چمیدن بر ارغوان و یاسمنا
۲
خوشا سرود نو آیین و ساقی سرمستکه ماهِ موی‌میان است و سروِ سیم‌تنا
۳
خوشا توانگری و عاشقی به وقت بهارخوشا جوانی با این دو گشته مقترنا
۴
خوشا مقارن این هر سه خاطری فارغز کید حاسد بدخواه و خصم راهزنا
صفحهٔ ۱ از ۳