خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
شمارهٔ ۲۵ - خیال مستان
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو می خوردی خیال بد میندیشکه از مستی خیال بد شود بیش
۲
خیال بد چو افزون شد، شر آردبه ناگه عمر مظلومی سر آرد
۳
زن ار داری دهی ناگه طلاقشپس آنگه زار نالی در فراقش
۴
پسر گر داری او را حیز خوانیوزین حرفش سوی حیزی کشانی
صفحهٔ ۱ از ۳