→ ملک‌الشعرا بهارملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار
مثنویات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - سرگذشت شاعر در اولین مسافرت او به تهرانبه که سردار کل جزاه الله←شمارهٔ ۲ - در نصیحتاین شنیدم که تازی‌ای درویش←شمارهٔ ۳ - جنگ خانگیخصم بر در ستاده کینه‌سگال←شمارهٔ ۴ - اندرز به جوانانمفریب ای بزرگوار پسر←شمارهٔ ۵ - در میگساریمی مخور ور خوری مدام مخور←شمارهٔ ۶ - جواب بهار به ادیب السلطنهٔ سمعین «عطا»ای سمیعی رسید نامهٔ تو←شمارهٔ ۷ - اندرز به شاهپادشها! چشم خرد باز کن←شمارهٔ ۸ - شاه لئیمپادشهی بود به عهد قدیم←شمارهٔ ۹ - شاه دل آگاهقصهٔ شاهان جهان بیش و کم←شمارهٔ ۱۰ - هدیهٔ تاگوردست خدای احد لم‌یزل←شمارهٔ ۱۱ - جو یک مثقالیبود به کرمان، شهی از دیلمان←شمارهٔ ۱۲ - بنای تخت‌جمشیدپادشه ملک‌ستان، داریوش←شمارهٔ ۱۳ - موقوفه و موقوفه‌خوارگفتا موقوفه به موقوفه‌خوار←شمارهٔ ۱۴ - گفت‌وگوی دو شاهفرانسوا : چه می کنی، به چه کاری، امانوئل، پسرم؟←شمارهٔ ۱۵ - قمرالملوکای نوگل باغ زندگانی←شمارهٔ ۱۶ - هدیۀ دوستای باد صبا ز روی یاری←شمارهٔ ۱۷ - مطایبهای از برما به خشم رفته←شمارهٔ ۱۸ - در سبک عرفانماییم و دلی ز عشق صد چاک←شمارهٔ ۱۹ - به یاد آذ‌ربایجانصبا شبگیرکن از خاورستان←شمارهٔ ۲۰ - نامهٔ منظومبه قربان حضور شاهزاده←شمارهٔ ۲۱ - طبیبان وطنز بس گفتند ایران بی‌حساب است←شمارهٔ ۲۲ - بچهٔ ترسیکی زیبا خروسی بود جنگی←شمارهٔ ۲۳ - نتیجهچو ترسی در دل کودک مکان کرد←شمارهٔ ۲۴ - جواب به یکی از دوستانمحمد صالح، ای فرزانه فرزند←شمارهٔ ۲۵ - خیال مستانچو می خوردی خیال بد میندیش←شمارهٔ ۲۶ - در اثبات خدامن و تو اخگرا! همسایگانیم←شمارهٔ ۲۷ - طومار دانشبه روزی سخت سرد، ازماه اسفند←شمارهٔ ۲۸ - از تهران تا قمصرچو از تدریس فارغ شد دماغم←شمارهٔ ۲۹ - هُمر -اَبرخیسابرخیس از تفاخر با همر گفت←شمارهٔ ۳۰ - سی لحن موسیقیشنیدم باربد در بزم خسرو←شمارهٔ ۳۱ - در وصف استاد حسین بهزاد نقاش عالیمقامخداوند هنر، استاد بهزاد←شمارهٔ ۳۲ - صخر شریدسخن صخر شرید است مثل←شمارهٔ ۳۳ - زن قاضی ریبا پسرگفت زن قاضی ری←شمارهٔ ۳۴ - بی خبری!گر بدانم که جهان دگری است←شمارهٔ ۳۵ - در رثاء ایرجایرجا رفتی و اشعار تو ماند←شمارهٔ ۳۶ - تنبلی عاقبتش حمالی استدو نفر بچهٔ مقبول قشنگ←شمارهٔ ۳۷ - مدح و قدحدر سرای شوکت‌الدوله که بود←شمارهٔ ۳۸ - بیم از بحرانپادشاهی را یکی دستور بود←شمارهٔ ۳۹ - مخبر بی‌خبرمخبر ما رفت و آمد تنگدست←شمارهٔ ۴۰ - جُعَلیک جُعَل روزی ز اصطبلی حقیر←
۱ از ۳صفحهٔ بعد ←