خلوتی با ملک‌الشعرا بهار
خاتمه
دل مادر
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پسر مادر خود را مازاربیش از او هیچ کرا دوست مدار
۲
تو چه دانی که چها در دل اوستاو ترا تا به کجا دارد دوست
۳
نیست از «عشق» فزون‌تر مهریآن که‌بسته است به موی و چهری
۴
عشق از وصل بکاهد باریکم شود از غمی و آزاری
صفحهٔ ۱ از ۵