خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر چه از ما واگسستی صحبت دیرینه راجا مده باری تو در دل دوستان دینه را
۲
خورد عاشق چیست پیکانهای زهرآلود هجروصل چون یار تو باشد بازجو لوزینه را
۳
بسکه خوشدل با غمم شبهای درد خویش رادوست می دارم چو طفل کور دل آدینه را
۴
محتسب گو تا چو من صوفی رسوا را به شهرگشت فرماید به گردن بسته این پشمینه را
صفحهٔ ۱ از ۲