خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی بریخته بر لاله مشک سارا راشکسته رونق خورشید گوهر آرا را
۲
اگر ز روی تو شمع هدایتی نبودز تیرگی که برون آورد نصارا را؟
۳
به صیت حسن گرفت آن بت سمرقندیچو کشور دل ما خطه بخارا را
۴
به روز کشتن ازان غمزه مهلتی جستمولی ندید ز قاتل کسی مدارا را
صفحهٔ ۱ از ۲