خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آورده ام شفیع دل زار خویش راپندی بده دو نرگس خونخوار خویش را
۲
ای دوستی که هست خراش دلم ز تومرهم نمی دهی دل افگار خویش را
۳
مردم که نازکی و گرانبار می شویجانم که بر تو می فگند بار خویش را
۴
از رشک چشم خویش نبینم رخ تو منتو هم مبین در آینه رخسار خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳