خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشکافت غم این جان جگرخواره ما رایا رب، چه وبال آمده سیاره ما را
۲
رفتند رفیقان دل صد پاره ببردندکردند رها دامن صد پاره ما را
۳
گر همره ایشان روی، ای باد، در آن راهزنهار بجویی دل آواره ما را
۴
شبها به دل از سوز جگر می کشدم آهآه ار خبرستی بت عیاره ما را
صفحهٔ ۱ از ۲