خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۵ - در مدح منصور بن سعید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب آمد و غم من گشت یک دو تا فرداچگونه ده صد خواهد شد این عنا و بلا
۲
چرا خورم غم فردا وزآن چه اندیشمکه نیست یک شب جان مرا امید بقا
۳
چو شمع زارم و سوزان و هر شبی گویمنماند خواهم چون شمع زنده تا فردا
۴
همی بنالم چون چنگ و خلق را از منهمی به کار نیاید جز این بلند نوا
صفحهٔ ۱ از ۱۱