شعر را زندگی کن
→ دیوان اشعارمسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان

قصاید

از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.

شمارهٔ ۱ - در مدح محمد بن علی خاص از سرداران سلطان ابراهیم غزنویچون نای بینوایم ازین نای بینوا←شمارهٔ ۲ - در ستایش محمود شاهشاها، جهان‌شاهی و شاه جهانیا←شمارهٔ ۳ - در ستایش ابورشد رشیدای رفیقان من ای عمر و منصور و عطا←شمارهٔ ۴ - مدح صاحب اجل العمید منصور بن سعید بن احمدخردم نمود گردش چرخ چو آسیا←شمارهٔ ۵ - در مدح منصور بن سعیدشب آمد و غم من گشت یک دو تا فردا←شمارهٔ ۶ - مدح سیف الدوله محمود بن ابراهیمزهی موفق و منصور شاه بی همتا←شمارهٔ ۷ - وصف بهار و مدح سلطان محمودبه نو بهاران غواص گشت ابر هوا←شمارهٔ ۸ - مدح سلطان مسعود بن ابراهیمزلفین سیاه آن بت زیبا←شمارهٔ ۹ - هم در مدح اوتا از بر من دور شد آن لعبت زیبا←شمارهٔ ۱۰ - وصف شب و ستارگان آسمان و ستایش علی الخاصدوش در روی گنبد خضرا←شمارهٔ ۱۱ - وصف ابر و ثنای سیف الدوله محمود بن ابراهیمسپاه ابر نیسانی ز دریا رفت بر صحرا←شمارهٔ ۱۲ - مدح سلطان مسعودنشسته ام ز قدم تا سر اندر آتش و آب←شمارهٔ ۱۳ - هم در ثنای اوببرد خنجر خسرو قرار از آتش و آب←شمارهٔ ۱۴ - ستایش سلطان ظهیرالدوله ابراهیممرا ازین تن رنجور و دیده بی خواب←شمارهٔ ۱۵ - در مدح امیر ابونصر فارسیز خاک و باد که هستند یار آتش و آب←شمارهٔ ۱۶ - در مدح سیف الدوله محمودچو باغ گشت خراب از خزان نماندش آب←شمارهٔ ۱۷ - هم در مدح سیف الدوله محمودبخاست از دل و از دیده من آتش و آب←شمارهٔ ۱۸ - در ستایش سلطان محمودهوای روشن بگرفت تیره رنگ سحاب←شمارهٔ ۱۹ - هم در مدح سلطان محمودچیست آن کاتشش زدوده چو آب←شمارهٔ ۲۰ - وصف بهار و ستایش سیف الدوله محمودمگر مشاطه بستان شدند با دو سحاب←شمارهٔ ۲۱ - در شرح گرفتاری و مدح عبدالحمید احمد بن عبدالصمدچون از فراق دوست خبر دادم آن غراب←شمارهٔ ۲۲ - در مدح ابوالمؤید منصور بن سعید بن احمدشد مشک شب چو عنبر اشهب←شمارهٔ ۲۳ - هم در مدح اوقوت روح خون انگور است←شمارهٔ ۲۴ - در ثنای سلطان مسعودملک جوان است و شهریار جوان است←شمارهٔ ۲۵ - در مدح سلطان مسعود بن ابراهیمچه خوش عیش و چه خرم روزگار است←شمارهٔ ۲۶ - هم در مدح اوملک مسعود ابراهیم شاه است←شمارهٔ ۲۷ - در مدیحدل از دولت همیشه شاد بادت←شمارهٔ ۲۸ - حسب حال خویش گویداین چنین رنج کز زمانه مراست←شمارهٔ ۲۹ - در مدح ابونصر پارسی و شرح گرفتاریاز پس من غمست و پیش غم است←شمارهٔ ۳۰ - مدیح عبدالحمید بن احمدجشن اسلام عید قربانست←شمارهٔ ۳۱ - در ستایش سلطان محمود و اقتفای استاد لبیبیبه نظم و نثر کسی را گر افتخار سزاست←شمارهٔ ۳۲ - در مدح ثقه الملک طاهربن علیطاهر ثقت الملک سپهر است و جهانست←شمارهٔ ۳۳ - شکایت از اوضاع و مدح عمید حسنهیچ کس را غم ولایت نیست←شمارهٔ ۳۴ - در مدح ابوالرشد رشید بن محتاجپسر محتاج ای من شده محتاج به تو←شمارهٔ ۳۵ - در مدح عمید حسنامروز هیچ خلق چو من نیست←شمارهٔ ۳۶ - در رثای سید حسنبر تو، سید حسن، دلم سوزد←شمارهٔ ۳۷ - در آغاز گرفتاری ساخته استتا مرا بود بر ولایت دست←شمارهٔ ۳۸ - در ستایش مردانگی و جنگجوییتا توانی مکش ز مردی دست←شمارهٔ ۳۹ - در مدح پادشاهماه صیام آمد این ملک به سلامت←شمارهٔ ۴۰ - وداع محبوب و قصد سفرگه وداع بت من مرا کنار گرفت←
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth