خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۸ - در ستایش سلطان محمود
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوای روشن بگرفت تیره رنگ سحابجهان گشته خرف بازگشت از سرشاب
۲
جهان چو یافت شباب ای شگفت گرم و ترستمزاج گرم وتر آری بود مزاج شباب
۳
روان شده است هوا را خوی و چنان باشدچو وقت گرما پوشد حواصل و سنجاب
۴
شگفت نیست که شنگرف خیزد از سیماباز آنکه مایه شنگرف باشد از سیماب
صفحهٔ ۱ از ۱۱