خلوتی با عمان سامانی
بخش ۱۰
گنجینة الاسرار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در بیان اینکه از هر کس مقتضیات طینت بظهور آید و بازگشت هرشیء باصل خودست و این سعادت و آن شقاوت را ظاهر الصلاح بودن باخراج از قانون فلاح شرط نیست. بلکه جنسیت و سنخیت مرادست و همانست که سعید را باوج علیین کشاند الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور و شقی را در حضیض سجین نشاند و الذین کفروا اولیائهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات اولئک اصحاب النار هم فیها خالدون. لهذا با اینهمه احتجاج از روی لجاج روی از حق برتافتند:
۲
چون چشم خدای بین نداری، باریخورشید پرست شو! نه گوساله پرست
۳
و بهوای جام شقاوت که کفر مطلق‌ست آمدند و دم از مخالفت ولی کامل که پنجه در پنجه حق ست زدند.
۴
پس برآمد جام بر کف، دست غیبسر برآوردند مشتاقان ز جیب
صفحهٔ ۱ از ۶