خلوتی با عنصری
شمارهٔ ۲۷
قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبر صنمی دارم شکر لب و مرمر برمرمر ز برش خیزد شکر ز لبش بارد
۲
عنبر به خم زلفش عبهر به دل چشمشخنجر سر مژگانش عرعر به قدش ماند
۳
.......................................بتگر نکند چون او پیکر چو پری دارد
صفحهٔ ۱ از ۱