خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی نهم روی دگرباره بر آن روی چو ماهکی زنم دست دگرباره در آن زلف سیاه
۲
بروم روی بر آن روی نهم کامد وقتبشوم دست بدان زلف زنم کامد گاه
۳
ای پسر چند کنم بی‌لب خندان تو صبروی صنم چندکشم در غم هجران تو آه
۴
چند دارم ز پی وعده تو گوش به درچند دارم زپی رقعهٔ تو چشم به‌راه
صفحهٔ ۱ از ۲