خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همت مجنون نکرد جز به حبیب التجالاجرم اندر جهان نام ببرد از وفا
۲
بوی عرق چین تو روح مرا هم چنانکپیرهن نور دل دیده ی یعقوب را
۳
روضه ی جانم بسوخت آتش حسرت چو نیتا به کجا می کند آهوی چشمت چرا
۴
آه نزاری بسوخت خرمن صبر و شکیبابر صفت کلّه بست دود دلم در هوا
صفحهٔ ۱ از ۲