خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توبه بشکستند ما را برسرجمع آشکارابرسرجمع آشکارا توبه بشکستند ما را
۲
خسرو فرخنده انجم حکم کرد و کرد پی گمدیگری را این تحکّم زهره کی بودی و یارا
۳
متقّی مخمر نشاید کارها را وقت بایداز لعاب اطلس نیاید جز به تدریج و مدارا
۴
چون چنین افتاد سرده جامکی پر بر کفم نهبعد از این ترتیبکی ده کارک این بینوا را
صفحهٔ ۱ از ۳