خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر حبیب کند چاره، عن‌قریب مرادر این مرض، چه مداوا کند طبیب مرا؟
۲
حیاتِ محض شود، موتِ تلخ در حلقمز نوش داروی لب، گر کند نصیب مرا
۳
اگر نظر کند از جنبشِ صبا جانیدهد نسیم، عرق‌چینِ او، به طیب مرا
۴
چو حب دوست، حمایت کند ندارم باکبه نیم‌حبه نباشد، غم رقیب مرا
صفحهٔ ۱ از ۲