خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا مطالعه کردن جمالِ بستان رابه موسمی که صبا تازه می کند جان را
۲
میانِ باغ خرامان گرفته دست به دستنگارِ سیب زنخدانِ نار پستان را
۳
قدح به دور بگردان دمادم ای ساقیکه نیست رویِ ثباتی سپهرِ گردان را
۴
به مذهبِ صلحا شربِ آبِ رزنهی استبده ، بیار ، ستیزِ صلاح جویان را
صفحهٔ ۱ از ۳