خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ و زلفت از شگرفی، صفت بهار داردخنک آن که سروقدّی، چو تو در کنار دارد
۲
لب لعل دل‌فریبت، ز گهر حدیث راندسر زلف مشک‌بارت، ز بنفشه بار دارد
۳
رخ چون مهت ندانم، که چه عزم دارد آیااثری همی نیاید، که سر شکار دارد
۴
که کمند عنبرین را ز دو سوی حلقه کرده‌ست؟که خدنگهای مشکین، چو زبان مار دارد؟
صفحهٔ ۱ از ۲