خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۴ - ایضا له یمدح الصّدر العالم نورالدّین المنشی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوری از روزن اقبال درافتاد مراکه از و خانۀ دل شد طرب آباد مرا
۲
ظلمت آباد دلم گشت چنان نورانیکآفتاب فلکی خود بشد از یاد مرا
۳
وین همه پرتوی از خاطره مخدوم منستآنکه جز بر در او بخت مبیناد مرا
۴
نوردین، شاه هنرمندان ،کز نوک قلمهر زمان عرض دهد لعبت نوشاد مرا
صفحهٔ ۱ از ۷