خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۴۱ - وله ایضاً فیه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دعاگو را توقّع بود صدراکه چون عمری ترا دمساز گردد
۲
بصد ترتیب و تشریف و نوازشز دیگر بندگان ممتاز گردد
۳
چو دارد مایه از خاک جنابتبرفعت با فلک انباز گردد
۴
نبود اندر خیال او کزینسانقرین فقر و جفت آز گردد
صفحهٔ ۱ از ۳