خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۷۲ - ایضاً له
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فروغ روی شریعت تویی که هموارهسواد مسند تو پشت ملّت و دین بود
۲
تو شهسوار بدی در صف کرم آنگاهکه نقره خنگ سپهر از هلال نوزین بود
۳
ز شوق گوهر لفظ تو ای بسا شبهاکه آستین من از روی من گهر چین بود
۴
اگر ز هجر تو تلخست زندگانی منعجب مدار که وصل تو جان شیرین بود
صفحهٔ ۱ از ۳