خلوتی با عبدالقادر گیلانی
شمارهٔ ۱۷ - آرزو دارم
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزنی جز زخم تیرش در سرای تن مبادغیر داغ حسرتش تا بام آن روزن مباد
۲
عاشق روی بتان یا رب مبادا هیچکسورکسی عاشق شود یارا به سان من مباد
۳
کرده از تیرجفا هر لحظه چاکی در دلمآنکه از خاریش هرگز چاک در دامن مباد
۴
مهرومه را روشنی از پرتو رخسار توستبی رخت هرگز چراغ مهر ومه روشن مباد
صفحهٔ ۱ از ۲