خلوتی با عبدالقادر گیلانی
شمارهٔ ۲۱ - حضور درد
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زسر تا پا ی من گر همه اندوه و غم باشدهنوز از اینچنین دردی که دارم از تو کم باشد
۲
چگونه سر بسائی بر فلک کز غایت عزّتبه هر جا پا نهی سرها ترا زیر قدم باشد
۳
غنیمت دان حضور درد و غم ای دل که دوران راوفائی نیست چندانی و صحبت مغتنم باشد
۴
خوش است از خوبرویان گه جفا گاهی وفا لیکنزمن مهر و وفا از تو همه جور و الم باشد
صفحهٔ ۱ از ۲