خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌حرز شعله نگذرد از پیش داغ ماپروانه احتراز کند از چراغ ما
۲
چون دیده دور شد از تو رنگ نگه پریدتا رنگ می‌رسید شکست ایاغ ما
۳
یک روزه عیش ما نشود محنت دو کونعاجز بود زمانه ز برگ فراغ ما
۴
در کوی عشق خضر به ما پی نمی‌بردهر موی اگر شود قدمی در سراغ ما
صفحهٔ ۱ از ۲