خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پژمردگی نبرد بهار از گیاه ماچون لاله جزو تن شده بخت سیاه ما
۲
روزی که نبود آینه حسن در نظردر چشمخانه زنگ برآرد نگاه ما
۳
ما صبح صادقیم و دم از مهر می‌زنیمآیینه تیرگی نپذیرد ز آه ما
۴
آن‌کس که پی به مزرع امید ما نبردگیرد مگر ز برق سراغ گیاه ما
صفحهٔ ۱ از ۲