خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برای سوختن یک شعله کافی نیست داغم راصد آتشخانه باید تا کند روشن چراغم را
۲
بهارم خرمی از تازه‌رویی‌های او داردوگرنه غنچه‌ای دارد به دل سامان باغم را
۳
نیم گم‌گشته شوق چراغ و آرزوی گلچرا از بلبل و پروانه می‌جویی سراغم را
۴
ز چشمم چند جوشد خون دل چون باده ای ساقیبه رغم دیده پرخون بیا پر کن ایاغم را
صفحهٔ ۱ از ۲