خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رغیرتم پوشیده از چشم بدان، خوب مراداده جا در پرده دل طفل محجوب مرا
۲
مدعی بر خویش می‌پیچد چو مکتوب از حسدناگرفت از دست قاصد یار مکتوب مرا
۳
عکس رویش را زچشم آیینه دل جذب کرددل به دست دیده هم نگذاشت مطلوب مرا
۴
شاید از آشفتگی‌های دلم یادش دهدای صبا آشفته‌تر کن زلف محبوب مرا
صفحهٔ ۱ از ۲