خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با آن که برشکستی چون زلف خویش ما راگفتن ادب نباشد پیمان‌شکن نگارا
۲
هستند پادشاهان پیش درت گدایانبنگر چه قدر باشد درویش بینوا را
۳
از چشم من نهانی ای آب زندگانیوصلت مناسب آمد سیمرغ و کیمیا را
۴
در چشم من فراقت نگذاشت روشناییای آفتاب تابان دریاب دیده‌ها را
صفحهٔ ۱ از ۳