خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این ز آب وخاک نیست که جانی مصور استچشم جهانیان به جمالش منور است
۲
گر زان که نسبتش به عناصر همی‌کنندآبش مگر ز کوثر و خاکش ز عنبر است
۳
ذکر زبان هر که نظر می‌کند بر اوسبحان من یصور و الله اکبر است
۴
گل پیش ما مریز و دگر ارغوان میارجانم فدای آن که از این هر دو خوش‌تر است
صفحهٔ ۱ از ۴