خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا یا ایها المَهدی مدامَ الوَصل ناوِلهاکه در دوران هجرانت بسی افتاد مشکل‌ها
۲
صبا از نکهت کویت نسیمی سوی ما آوردز سوز شعله شوقت چه تاب افتاد در دل‌ها
۳
چو نور مهر تو تابید بر دلهای مشتاقانز خود آهنگ حق کردند و بربستند محمل‌ها
۴
دل بیبهره از مهرت حقیقت را کجا یابدحق از آیینه رویت تجلی کرد بر دل‌ها
صفحهٔ ۱ از ۲