خلوتی با فیض کاشانی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر آن شاه دین پرور نوازد خاطر ما رابه تشریف قدومش خوش برافشانیم جانها را
۲
ز مهر ناتمام ما جناب اوست مستغنیبه آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را
۳
من از آن نور روز افزون که مهدی داشت دانستمکه مدتها شود غائب، نتابد رایگان ما را
۴
حدیث از شوق آن شه گوی و سرّ غیبتش کم جوکه کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را
صفحهٔ ۱ از ۲