خلوتی با عرفی
شمارهٔ ۳۷ - درمدح امیرالمؤمنین علی (ع)
قصیده‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم آن سحر بیان کز مدد طبع سلیمنبرد ناطقه نام سخنم بی تعظیم
۲
منم آن مایه فطرت که گر انصاف بودبا وجودم نتوان گفت باندیشه فهیم
۳
منم آن بحر لباب ز معانی که بودقطره آب ز شرم سخنم در یتیم
۴
کر بیاد سخنم عود برآتش مانندحشر اموات شود هر طرف از نشر شمیم
صفحهٔ ۱ از ۱۲