خلوتی با عرفی
شمارهٔ ۳۸ - در منقبت علی (ع)
قصیده‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون گرد باد آه ز خاکم کشد علمبر فرق روزگار فشاند غبار غم
۲
چون دل بجای خویش بود کز نهیب دردزین آشیانه طایر آرام کرده رم
۳
در عهد من زدهر مجو خوش دلی که هستدر شیشه زمانه وجودم جهان غم
۴
ای طور وعده تو فراموشی وفاوی طرز غمزه تو هم آغوشی ستم
صفحهٔ ۱ از ۱۰