خلوتی با عرفی
شمارهٔ ۱۴ - نعت
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیشتر از جلوه آثار جودکز جگر شمع نمی خواست دود
۲
شمع ازل چهره بر افروختینور فشاندی دل خود سوختی
۳
دوستی خود بدلش کرد زورنعمت رازش بگلو گشت شور
۴
نغمه مستانه زدل ساز کردزمزمه مهر خود آغاز کرد
صفحهٔ ۱ از ۱۰