خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۶
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدامین دیده سازد سرمه، گرد جلوه گاهش را؟که چشم انتظار از نقش پا بیش است راهش را
۲
به غیر از سنبل آن جعد مشک افشان نمی باشداگر گلدسته ای، لایق بود طرف کلاهش را
۳
سخن فهمی چو من از موشکافان بر نمی خیزدچرا در سرمه خوابانده ست، مژگان سیاهش را؟
صفحهٔ ۱ از ۱