خلوتی با حزین لاهیجی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن روزی که گم کردم، سراغ آرمیدن رانشان جاده دانم، موج دریای تپیدن را
۲
به هر گلشن که بگشایم لب رنگین نوا، بلبلکند نازکتر از گل، پرده گوش شنیدن را
۳
نسازد شهربند عقل، صید حلقهٔ داممغزالان یاد دارند از من مجنون رمیدن را
صفحهٔ ۱ از ۱