خلوتی با غبار همدانی
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر گنج غمت در دل دیوانه نمی‌شدویرانه مقام من دیوانه نمی‌شد
۲
شه کاش خراج از ده ویرانه نمی‌خاستیا ملک دلم کاش که ویرانه نمی‌شد
۳
دانی ز چه عاشق به ره فقر و فنا رفتسودای جهان با غم جانانه نمی‌شد
۴
دل کاش به بیگانه وفاهای تو می‌دیدتا یکسره از غیر تو بیگانه نمی‌شد
صفحهٔ ۱ از ۳